Darmowy fragment książki ‘Działaj skutecznie’


Każdy – nie tylko ten, kto myśli o sukcesie – powinien codziennie rano, zaraz po przebudzeniu, przeczytać tę książkę. Nauczyć się jej na pamięć i cytować sobie w każdym stosownym momencie: czy to planując dzień, czy całe życie, czy w sytuacji, kiedy coś się nie udaje.
Pobierz darmowy fragment książki Działaj skutecznie


Niniejszy artykuł pochodzi z darmowego szkolenia z zarządzania czasem, celami i zadaniami. Możesz zapisać się na to szkolenie korzystając z poniższego formularza:



Zgadzam się z Polityką Prywatności

Szanuję Twoją prywatność. W każdej chwili możesz

wypisać się z tej listy klikając w link na końcu każdego maila.


Wstęp

Są takie dziedziny aktywności ludzkiej, które dotyczą każdego człowieka. Bez względu na to, czym się aktualnie zajmujesz i jakie masz plany dotyczące przyszłości, o Twoich sukcesach i o skuteczności działania decyduje umiejętność określania celów, planowania działań, umiejętne prezentowanie walorów własnej osoby, a także skuteczna komunikacja  interpersonalna i kontrolowanie własnych emocji. We wszystkich tych obszarach możesz znacznie zwiększyć   swoją wiedzę  i  przydatne w życiu umiejętności. Takie cele postawiłem sobie właśnie przy pisaniu tego poradnika. Jego treść stanowią te wszystkie elementy, które nie znalazły się w moich dwóch poprzednich publikacjach („Techniki pamięciowe dla każdego” i „Sekrety kreatywnego  myślenia”)  lub   które   zostały tam przedstawione w węższym zakresie. Niewątpliwie jednak zagadnienia dotyczące usprawniania  funkcjonowania  ludzkiego mózgu,  kreatywnego myślenia   i   rozwijania   pamięci   również  mają   ogromny  wpływ  na   skuteczność   naszego  myślenia   i   działania.   Dlatego   też   wiedza   zawarta w dwóch   poprzednich   książkach   jest   niezbędnym  uzupełnieniem  tego wszystkiego, co znajdziesz w tej publikacji. Zgodnie z przyjętą przez Wydawnictwo Złote Myśli zasadą funkcjonalności prezentowanych publikacji —  skupiłem  się na praktycznym aspekcie przekazywanej  wiedzy   i propagowanych umiejętności. Tak więc traktowanie przez Ciebie tej książki jako praktycznego poradnika jest jak najbardziej uzasadnione. Życzę Ci więc przyjemnej lektury oraz radości i satysfakcji z wiedzy zawartej w tej publikacji.

Andrzej Bubrowiecki
www.andrzejbubrowiecki.pl

Rozdział I:

Zarządzaj swoimi celami

Wspaniałość przejawia się nie w tym, gdzie jesteśmy, ale w jakim kierunku się poruszamy.  Musimy żeglować czasem z wiatrem,  czasem pod wiatr, ale żeglować, nie dryfować ani stawać na kotwicy.
Oliver Wendell Holmes

Cele wyznaczają kierunek naszego działania i są głównym drogowskazem w naszym życiu. Stanowią nasz główny napęd motywacyjny, koncentrują uwagę i skupiają energię. Dlatego ich wyznaczanie i poprawne formułowanie jest bardzo ważną i ułatwiającą życie umiejętnością. Ciągle jednak za wiedzą teoretyczną niestety nie  idzie praktyczne działanie, a liczba osób,  które mają  sprecyzowane cele  życiowe  i   zaplanowane działania prowadzące do ich realizacji, stanowi zdecydowaną mniejszość naszego społeczeństwa.   Pokonanie   własnego   lenistwa,   wytworzenie   nawyku samodyscypliny opartej  o uporządkowane  i  przemyślane życie  —  nadal stanowi   dla   ludzi  wielkie  wyzwanie.   Autorzy   zajmujący   się   tematyką motywacji często oceniają liczbę ludzi sumiennie opracowujących swoje cele   na   3–5   procent.   I   chociaż   podobne   dane   publikowane   są   od kilkunastu lat — według mojej oceny niewiele zmienia się w tym zakresie na korzyść. Ale zawsze twierdziłem i po dziewięciu latach prowadzonych szkoleń upewniłem się w tym przekonaniu, że najtrudniej zmienić stare nawyki i przyzwyczajenia. Jak mówi pewne stare chińskie powiedzenie: „Złe nawyki  często szkodzą nam bardziej niż najgorsi  wrogowie, dobre nawyki   pomagają   nam   bardziej   niż   najlepsi   przyjaciele”.   Samo przekonywanie  ludzi  do nowej  wiedzy  i  nowych umiejętności  niewiele zmieni.  Najlepiej  czujemy  się w  świecie własnych przekonań,  postaw,wartości   i  „sprawdzonych” metod postępowania.  Nawet   jeżeli  czasami rodzi się wątpliwość co do skuteczności naszych zasobów, to wolimy pokonać  ten dysonans  poznawczy poprzez na przykład  racjonalizację naszych działań — i pozostać w dobrze znanym i bezpiecznym świecie własnych nawyków. Jedyną metodą zmuszenia człowieka do zmiany własnych postaw i schematów myślenia jest „zmuszenie” go do podjęcia działania, danie mu szansy, aby poczuł efekt i skuteczność zmiany. Dopiero wtedy, na zasadzie sprzężenia zwrotnego, można liczyć na wytworzenie nowych nawyków   myślenia   i   przeinterpretowania   rzeczywistości.   Możesz przeczytać tysiące stron na temat sztuki planowania własnego życia, ale jeżeli nie będziesz wykonywał potrzebnych ćwiczeń i nie zaczniesz tu i teraz wprowadzać tych zasad do swojego życia, będzie to kolejny obszar Twojej  wiedzy,   który   nigdy   nie   znajdzie   swojego   odzwierciedlenia  w praktyce i pozostanie chwalebnym, aczkolwiek nigdy nie wykorzystanym potencjałem wielkich możliwości. Mam taką zasadę, której przestrzegam przy każdym kontakcie z nową wiedzą i poznawanymi umiejętnościami: nigdy   nie   oceniam  ich   znaczenia   i   przydatności   przed   sprawdzeniem. Zdaję sobie sprawę, że skoro od kilkudziesięciu lat mam swoje metody działania,   nawyki  myślenia,  mechanizmy   interpretowania   i   oceniania rzeczywistości, swój świat wartości, to każda „nowość” musi spotkać się z  oporem mojego „ego”,  a  to nie może  sprzyjać  obiektywnej  ocenie skuteczności  nowej   strategii.  Osoby   żyjące w bałaganie będą  uparcie twierdzić, że sterta nieuporządkowanych papierów na stole, bałagan w szafie   i   szufladach   to   „twórczy   chaos”,   a  wszelkie   zmiany   idące  w kierunku   uporządkowania   tych   rzeczy   byłyby   zamachem   na   ich niezależność  i  wolność.  Tyle  tylko,  że  ludzie sukcesu,  mistrzowie skutecznego działania  są zawsze osobami  dbającymi  o porządek w swoim otoczeniu, zapisują swoje cele (te najważniejsze życiowe — wieszają w zasięgu wzroku), posługują się do codziennego planowania kalendarzem i wcale nie  stają się mniej  niezależni  — przeciwnie,  charakteryzuje  ich wielka kreatywność, otwartość myślenia, twórczy stosunek do problemów i życiowych niepowodzeń. Dlatego, biorąc przykład z najlepszych, zacznij naśladować  ich zachowanie;  zacznij  po prostu działać  i przestań w tej chwili zastanawiać się, czy to przyniesie pożądane efekty i czy to w ogóle jest możliwe. Zrób to, oceń, a potem wyrazisz swoją opinię i uznasz, czy w   Twoim   przypadku   metoda   okazała   się   skuteczna.   A   więc,   skoro ustaliliśmy pewne zasady, możemy zacząć. Kiedy   zaczynamy  myśleć   o   naszych   celach,   najczęściej   dzieje   się   to w sferze pewnego chaosu.  Myśli  przeskakują na  różne dziedziny życia, kreujemy jakieś nasze zamierzenia, za chwilę one znikają, przytłumione ważniejszymi, które pojawiły się przed chwilą itd., itd. Jak te sprawy należy uporządkować? Aby cele stały się klarowne i uporządkowane, powinieneś poprzedzić je ustalaniem własnych priorytetów, zająć się światem własnych wartości — tego, co determinuje Twoje szczęśliwe życie i zapewnia pełny rozwój osobowości.

1. Ustal swoje priorytety

Pewien profesor podczas swoich zajęć ze studentami  zrobił  proste doświadczenie. Postawił na stoliku wiaderko. Następnie sięgnął po kilka dużych kamieni i włożył je do środka, tak że nie było możliwości umieszczenia  tam kolejnych kamieni.  Profesor  zapytał   studentów:  „Czy wiaderko jest pełne?”. „Tak” — odpowiedzieli  bez wahania słuchacze. Wykładowca  sięgnął   teraz  po przygotowany wcześniej  gruby  żwir.  Wziął garść żwiru i wsypał go do wiadra na kamienie, po czym potrząsnął naczyniem. Podobną czynność wykonał jeszcze dwa razy i zadał pytanie do zebranych: „Czy teraz wiadro jest pełne?”. „Wygląda na to, że teraz jest już  pełne”  — odpowiedzieli  nieco  zdezorientowani   studenci.  Profesor uśmiechnął się życzliwie, a potem wsypał do wiaderka kilka garści drobniutkiego piasku,  który wypełnił  przestrzeń między kamieniami  a żwirem. Teraz, w odpowiedzi na kolejne pytanie profesora, studenci jednomyślnie i z pewnością w głosie stwierdzili, że naczynie jest wypełnione po brzegi. „Czy aby na pewno?” — zapytał wykładowca, po czym nabrał w drugie  wiaderko  wody   i  wlał   je   do  wiaderka   „wypełnionego”.  Woda wsiąkła  w  piasek.  O  niezwykłej   pojemności   naczynia   decydowała   kolejność jego wypełniania. Nie udałoby się osiągnąć zamierzonego celu, gdyby najpierw wlać wodę, a potem wsypać żwir i kamienie. Ustalanie priorytetów to właśnie szukanie tych dużych kamieni, rzeczy, które rzeczywiście są ważne dla Ciebie w życiu, a nie tych, które tylko sprawiają takie wrażenie. Zbyt często  ludzie poświęcają swoją energię i czas na sprawy, które często nie są warte tak dużego zaangażowania. Idąc po linii najmniejszego oporu, mamy tendencję do zaczynania od rzeczy drobnych,   sądząc,  że będzie  to dobry  trening  i  dobra  rozgrzewka przed zajęciem się sprawami poważniejszymi i czasochłonnymi. Tymczasem sprawy te zaczynają zajmować coraz więcej czasu i energii, których później najczęściej nie starcza na rzeczy najistotniejsze. Ustalanie priorytetów to oddzielanie rzeczy ważnych od nieważnych, pilnych od niepilnych  i   tych,   które wymagają  zaangażowania  i  przyniosą  pozytywne efekty w przyszłości, od spraw łatwych, przyjemnych i przynoszących natychmiastowe zadowolenie. Cele, które sobie wyznaczasz, muszą współgrać z Twoimi  priorytetami,  być precyzyjnym określeniem  tego,  czego pragniesz   i   do   czego   dążysz.   Aby  wykonać   to   zadanie,   potrzebujesz przede wszystkim większego wglądu we własną osobowość,   świadomej autoanalizy w celu określenia, gdzie jesteś, na czym skupiasz swoją uwagę teraz, a gdzie chciałbyś być w przyszłości i co chciałbyś w związku z tą wizją   zmienić.   Znajdź  wolne   pół   godziny,   tak   aby   nikt   Ci   nie   przeszkadzał. Usiądź wygodnie, włącz uspokajającą muzykę, przygotuj czyste kartki, coś do pisania — i wykonaj następujące ćwiczenia.

Ćwiczenie 1

Wyobraź sobie, że Twoje imię i nazwisko mają znaleźć się w przyszłej encyklopedii.  Przygotuj  odpowiednią  notatkę   charakteryzującą  najlepiej, jakbyś sobie wymarzył, Twoją osobę w tym szacownym wydawnictwie. Pamiętaj, że opis ma zająć przynajmniej ¾ kartki formatu A4.

Ćwiczenie 2

Wyobraź sobie, że jesteś całkowicie niezależny finansowo i sam możesz decydować, ile czasu poświęcasz na różne sfery własnego życia i jak bardzo  się w nie angażujesz  emocjonalnie.  Ułóż  hierarchię ważności  poszczególnych aspektów życia, zaczynając od tych najważniejszych. Każdej dziedzinie przyporządkuj określoną wartość  liczbową w skali  od 10 (bardzo ważne) do 0 (nieważne). Wartość 5 oznacza rzeczy średnio ważne.  Uwzględnij   te  rzeczy,   które dotyczą  Twojej   osoby,  a nie  zostały uwzględnione na podanej niżej liście.

praca,   rodzina,   kontakty   z   innymi,   rozwój   osobisty,   podróże, rozrywka,   zdrowie,   hobby,   finanse,   sprawność   fizyczna,   sława, władza, miłość, dom

Analizuj  wyniki  powyższych  ćwiczeń.  W  jakim  stopniu  są   one  zgodne z tym, co podpowiada Ci intuicja? Którym dziedzinom życia chciałbyś poświęcić się w pierwszej kolejności i w nich odnaleźć motywujące, ważne cele?   Uzupełnij   swoje   przemyślenia,   wykorzystując   dwa   popularne   i bardzo użyteczne narzędzia,  dzięki   którym nauczysz   się wartościować swoje zamierzenia, nadawać im odpowiednią rangę i przyporządkowywać planowanym działaniom. Te narzędzia to: matryca Eisenhowera i reguła Pareta.

Matryca Eisenhowera

Matryca Eisenhowera pozwala na nadanie odpowiedniej rangi poszczególnym czynnościom  i   zadaniom,  które planujemy zrealizować.  Podstawą oceny każdej analizowanej sytuacji jest odniesienie do niej dwóch zmiennych — „ważności”  i  „pilności”.  Sama metoda polega na umieszczeniu naszych spraw w jednym z czterech kwadratów. Dzięki temu układają się one w pewną hierarchię ważności, która następnie determinuje kolejność w  planowaniu   oraz  właściwym  uporządkowaniu   ich  w czasie.  Częstym błędem ludzi  jest poświęcanie zbyt dużej ilości  czasu i uwagi sprawom pilnym,  które niekoniecznie są sprawami  dla nas ważnymi.  Pilność nie jest  zatem zawsze odpowiednikiem ważności.  Wszystkie zadania,   jakie mamy do wykonania, dadzą się wpisać w jedną z następujących ćwiartek.

Pierwsze pole, czyli „ważne — pilne”, to sprawy naglące, których niewykonanie w terminie może przynieść bardzo nieprzyjemne i niekorzystne dla nas konsekwencje. Tymi sprawami musimy się zająć osobiście. Z tych zadań uczyń priorytety. Od nich zaczynaj planowanie, przyporządkowując ich   realizację  wyznaczonym,   naglącym  terminom.   Innego  wyjścia   nie mamy. Nie mamy również bezpośredniego wpływu na sprawy w tej części matrycy.   W   tym   przypadku   stajemy   się   reaktywnymi   wykonawcami zadań. Możemy jednak, i w tym zawiera się główna idea tego narzędzia, zmniejszać liczbę spraw wpływających do tej mocno stresującej   części   naszego   kwadratu.   Możesz   to   osiągnąć,   koncentrując   się w większym stopniu na planowaniu i wykonywaniu spraw, które znalazły się w obszarze „ważne — niepilne”. Drugi obszar, czyli „ważne — niepilne”, obejmuje planowanie, doskonalenie się, szukanie nowych możliwości. I na tych sprawach skoncentrujmy
naszą uwagę i nasze działania. To one przybliżają nas do naszych celów. Zaniedbanie i odkładanie tych spraw w czasie spowoduje, że „zasilą” one w pewnym momencie pierwszą ćwiartkę matrycy — sprawy pilne i ważne, a więc będą zwiększać  liczbę spraw naglących, destabilizujących nasze życie, stresujących, wywołujących zmęczenie i poczucie braku czasu dla siebie.   Na   sprawy   ważne   i   niepilne   poświęć   60%   własnego   czasu   i bezwzględnie wyznaczaj terminy ich realizacji.
Sprawy opatrzone nagłówkiem „nieważne — pilne” to rzeczy, które robimy codziennie, a które mają etykietę „pilne” i nie są ważne z punktu widzenia naszych priorytetów  i  rozwoju osobowości. Często błędnie myślimy, że mają priorytetowe znaczenie, a najczęściej są to czynności, w które zwykle angażują nas inni ludzie. Sprawy te nie powinny nam zajmować więcej niż 10% czasu, jaki mamy do dyspozycji. Szczególnie podatni jesteśmy na przyjmowanie na siebie bez głębszej refleksji tego typu zadań,  kiedy w momencie podejmowania decyzji  wydają  się nam one odległe w czasie. W ostatniej  ćwiartce,  czyli  „nieważne — niepilne”,  umieszczamy  tak zwanych „pożeraczy czasu”: bezmyślne oglądanie telewizji (skakanie po kanałach),   gry   komputerowe,   dojazdy   do   różnych  miejsc,   bezcelowe „zwiedzanie” hipermarketów. Jeżeli  masz  wątpliwości  dotyczące   zakwalifikowania   jakichś   spraw do konkretnej ćwiartki matrycy, odpowiedz na pytania: „Czy jeśli nie wykonam tego, to spotkają mnie jakieś poważne konsekwencje? Czy to działa nie wspomoże  rozwój  mojej  osobowości?  Czy wykonanie  tego poprawi moją sytuację zawodową,   rodzinną,   finansową?  Czy  te  sprawy  tak naprawdę dotyczą mojej osoby? Czy to zbliża mnie do realizacji moich zamierzeń?”. Pamiętaj, że ustalanie priorytetów jest sprawą całkowicie osobistą i Ty tak naprawdę wiesz najlepiej, jak powinna wyglądać ich lista i jaki jest ich stopień ważności.

Reguła Pareta

Sto procent działań, które wykonujesz, nie przynosi Ci stu procent efektów.  Ta zasada,  która  funkcjonuje wbrew naszej   intuicji,  powstała na podstawie pewnych obserwacji, które poczynił w 1985 roku włoski ekonomista  i  socjolog — Vilfredo Pareto. W wyniku przeprowadzonych badań dokonał  on podziału  społeczeństwa na dwie główne grupy.  Pierwszą z nich, obejmującą 20 procent populacji, nazwał „kluczową mniejszością”. Osoby   te  kontrolowały   80  procent   ogółu  włoskich   zasobów.  Do  pozostałych 80 procent, tak zwanej „trywialnej większości” — należało zaledwie 20 procent  majątku krajowego.  Okazało  się,  że  reguła 20/80,  bowłaśnie pod taką nazwą funkcjonuje w nauce, sprawdza się w wielu obszarach  ludzkiego działania.   I   tak 20 procent  klientów  i  kontrahentów wnosi  do kasy 80 procent wszystkich dochodów,  20 procent produktów bądź usług przynosi 80 procent zysków, 20 procent czasu, jaki poświęcasz na pracę w firmie, daje 80 procent efektów. Jeżeli masz zaplanowanych do  wykonania   dziesięć   czynności,   dwie   z   nich   są  ważniejsze   i mają większą wartość niż pozostałe osiem. Dlatego właśnie na tych najbardziej efektywnych czynnościach powinieneś   skoncentrować  swoją uwagę,   im powinieneś poświęcać najwięcej czasu i od nich rozpoczynać planowanie swoich działań. Zadaj sobie w związku z tym następujące pytania:

  1. Które   czynności   i   działania,   jakie   podejmuję  w  pracy   zawodowej i w życiu osobistym, należą do 20 procent i przynoszą mi 80 procent efektów?
  2. Jakie moje umiejętności i talenty są najbardziej podziwiane przez innych ludzi?
  3. Które 20 procent   kontaktów  osobistych  i  biznesowych przynosi  mi 80 procent satysfakcji i konkretnych, wymiernych efektów?
  4. Które   czynności   i   działania,   jakie   podejmuję  w  pracy   zawodowej i w życiu osobistym, angażują moją uwagę  i  mój czas w 80 procentach, a przynoszą mi  zaledwie 20 procent korzystnych efektów?  Te czynności ogranicz do minimum!

Wszystko, co nie jest świadomym poświęceniem się rzeczom ważnym, jest nieświadomym poświęceniem się rzeczom nieważnym.
Stephen Covey

2. Sformułuj poprawnie cele

Mając ustalone swoje życiowe priorytety (wartości), możesz przystąpić do precyzyjnego określenia konkretnych celów, jakie związane są z obszarami, w których postanowiłeś dokonać zmian i które są dla Ciebie szczególne ważne. W każdym z tych obszarów (praca, rodzina, zdrowie itd.) możesz mieć więcej niż jeden cel. Jeżeli jest ich więcej, powinieneś również ułożyć je według pewnej hierarchii ważności, która zdecyduje o kolejności ich realizacji. Ważne, abyś koncentrował się w jednym czasie na nie więcej niż jednym poważniejszym zadaniu. Po realizacji celu pierwszego przechodzisz dopiero do kolejnych. Oczywiście ta zasada dotyczy przede wszystkim dużych zamierzeń, których realizacja związana jest z dużą liczbą działań i poświęceniem znacznej ilości czasu. Bez względu jednak na to, czy myślisz o celach długoterminowych, średnioterminowych, krótkoterminowych, bieżących — musisz nauczyć się poprawnie je opracowywać. Mówiąc bardziej precyzyjnym językiem: powinieneś poznać „warunki poprawności operacyjnej celów”. Są to sprawdzone zasady — skuteczna strategia opracowywania celów, wpływająca na motywację i programująca naszą podświadomość, angażująca cały jej potencjał do działania.

  • Cel powinien być zapisany! Zapisywanie celu to precyzowanie — nadawanie myślom konkretnego kształtu. Zapisanie podnosi rangę informacji. Jest naszą deklaracją, którą — zgodnie z psychologicznym prawem konsekwencji — chcemy za wszelką cenę wypełnić. To znacznie podnosi naszą motywację do działania. Zig Ziglar, ekspert w dziedzinie motywacji, twierdzi, że: „Spisywanie celów przenosi człowieka od niejasnego ogółu do znaczącego konkretu”.
  • Cel powinien być określony pozytywnie! Łatwiej osiągać to, do czego dążymy, niż to, od czego uciekamy. Umysł, a dokładniej — jego nieświadoma część nie potrafi realizować poleceń w formie zaprzeczeń. Wszelkie użycie słowa „nie” w poleceniach dotyczących emocji i procesów myślowych właśnie przywołuje je w naszym umyśle. Dlatego nieskuteczne będą sformułowania typu: „Od poniedziałku nie tyję” lub: „Od przyszłego roku nie palę”. Cele wyrażone poprawnie powinny brzmieć: „Od poniedziałku przestaję tyć” („Od poniedziałku zrzucam wagę”) bądź: „Od przyszłego roku przestaję palić”.
  • Cel powinien być jak najdokładniej określony w czasie! Mózg tym skuteczniej działa i realizuje swoje zadania, im bardziej szczegółowych informacji mu udzielamy. Dlatego określ precyzyjnie czas, w którym zrealizujesz swój cel. W tym duchu właściwie określony cel brzmiałby na przykład w taki sposób: „Piętnastego kwietnia 2009 roku o godzinie 16.00 wsiadam do kupionego przeze mnie samochodu marki Bentley”.
  • Cel musi być ekologiczny! Pomyśl i oceń, czy jego osiągnięcie nie będzie miało niepożądanych konsekwencji dla osób Ci bliskich? Odpowiedz sobie na pytania: „W jaki sposób realizacja wpłynie na mnie i moich bliskich?”, „Czy osiągnięcie celu nie będzie miało następstw negatywnych?”. Wsłuchaj się w głos swojej intuicji. Czy nie odczuwasz jakiegoś dyskomfortu wewnętrznego, wewnętrznej sprzeczności? Czy Twoje ciało nie podpowiada Ci, że z wybranym celem coś jest nie tak?
  • Cel musi być mierzalny! Określ precyzyjnie, jakie będą zasady weryfikacji osiągnięcia celu. Jeżeli możesz określić wyniki za pomocą liczb, zrób to. Przykładowym celem może być stwierdzenie: „Po kursie szybkiego czytania będę czytał z szybkością 1200 słów na minutę”. Jeżeli cel nie ma takiego stricte mierzalnego charakteru, opisz osiągnięty wynik w kategorii działania zmysłów. Co będziesz widział, słyszał i czuł w momencie osiągnięcia celu?
  • Cel powinien być opisany posiadanymi zasobami! Wypisz wszystkie zasoby, jakie posiadasz i które w większym lub mniejszym stopniu mogą przyczynić się do osiągnięcia zamierzonego celu. Zasoby to Twoja wiedza i doświadczenie w danej dziedzinie, potencjał innych osób (rodzina, znajomi), pieniądze i inne rzeczy materialne, które możesz wykorzystać. Zrób szczegółową listę swoich zasobów.
  • Cel powinien być opisany w kategorii działań! Zaplanuj szczegółowo wszystkie działania, jakie musisz podjąć, oraz to, z kim i gdzie je wykonasz. Nie musisz być świadomy wszystkich działań. Dla ukierunkowania umysłu wypisz wszystkie kroki, o których wiesz w momencie pracy nad celem. Zapisuj każdą czynność, jaka przychodzi Ci do głowy, i systematycznie uzupełniaj tę listę.

3. Opracuj plan działania — strategia Vonneguta

Opracowując warunki poprawności operacyjnej celów, wypisałeś wszystkie działania, jakie musisz podjąć, aby cel  zrealizować. Na tym etapie było to spontaniczne zapisywanie tego, co przychodziło Tobie lub ludziomz Twojego otoczenia do głowy. Teraz powinieneś ułożyć zapisane czynności w kolejne etapy (kroki) ich realizacji, a więc Twoim zadaniem jestich   uporządkowanie   chronologiczne.   Musisz   wyznaczyć   sobie   terminyzakończenia poszczególnych etapów. Moją ulubioną metodą planowania,którą chciałbym Ci w tym miejscu gorąco zarekomendować, jest strategiaVonneguta.  Odzwierciedla   ona  metodę,   jaką   stosował   ten   znakomityamerykański pisarz przy tworzeniu fabuły i rozwijaniu wątków kolejnychswoich książek.  Cała  strategia polega na planowaniu od końca.  Mającokreślony cel, cofamy się w czasie aż do obecnej chwili, planując kolejneczynności.  Oto przykład zastosowania  tej  metody,  który umieściłem wswojej   książce  „Popraw   swoją   kreatywność”  (Wydawnictwo   Muza,Warszawa 2008).Cel: za 3 lata zasiadam za kierownicą nowego porsche carrera GT w kolorze srebrny metalik — silnik 5.7, V10, 512 koni mechanicznych.Rok 2010, 10 czerwca, godz. 17.00 — wsiadam do luksusowego porschecarrera GT o wartości 600 tys. PLN.Rok 2009 — muszę mieć przygotowaną całą sumę pieniędzy, którą zagwarantuje mi biznes prosperujący na poziomie miesięcznych zarobkóww wysokości 25 tys. PLN lub muszę mieć przyznany kredyt, którego warunkiem otrzymania są systematyczne zarobki w wysokości 10 tys. PLN.Muszę zamówić wymarzony model i mieć przygotowane miejsce garażowania samochodu.Rok 2008 — powinienem wiedzieć, jakiego modelu i z jakim wyposażeniem szukam, jakie są możliwości jego zakupu, terminy oczekiwania orazjakie  są aktualne  ceny  i  możliwości   sfinansowania zakupu.  Muszę posiadać  około 1/2 potrzebnych  środków pieniężnych  lub potwierdzeniezdolności kredytowych — utrzymywanie przez cały rok wielkości zarobków na poziomie 10–12 tys. PLN miesięcznie. Muszę zwiększyć liczbę moich klientów o 25%.  Powinienem uaktywnić  swoje działania w  ramachwspółpracy z firmami sprzedającymi moje produkty, nawiązać współpracę z nowymi, poszerzyć asortyment.Rok 2007, grudzień — muszę mieć dostępne informacje na temat sposobu użytkowania i warunków utrzymania samochodu porsche carrera GT,skontaktować się z ludźmi, którzy mają samochody tej marki. Odnaleźćfirmy (salony) zajmujące się sprzedażą. Powinienem zobaczyć wybranymodel i usiąść za jego kierownicą.Rok 2007, wrzesień — zebrać informacje dotyczące wybranej marki samochodu — Internet, czasopisma fachowe. Muszę dokonać analizy swoichfinansów  i  precyzyjnie określić  swoje plany zawodowe  (finansowe)  nanajbliższe pięć lat.Rok 2007, czerwiec — przejrzeć oferty kredytowe różnych banków, pozwalające na zakup samochodu, dokonać analizy finansowej możliwychobciążeń. Muszę spotkać się z doradcą finansowym i porozmawiać z przyjacielem, który w pewnym czasie był zainteresowany kupnem podobnegomodelu.Rok 2007, jutro — ustalić harmonogram spotkań na najbliższe dwa, trzytygodnie, zrobić listę banków udzielających kredytów, zebrać ich oferty.Dzisiaj — przeprowadzę ćwiczenia wizualizacyjne związane z realizacjącelu.

4. Znajdź największe zagrożenia

Powinieneś założyć, że na szlaku prowadzącym do osiągnięcia celu pojawią się potknięcia, niepowodzenia i nieprzewidziane sytuacje. Lepiej jeprzewidzieć i znaleźć wcześniej rozwiązania lub maksymalnie zmniejszyć ich negatywny wpływ. Rozpoznaj   i  zapisz największe przeszkody,   jakiestoją między Tobą a wyznaczonym celem. Opisz szczegółowo ich strukturę. Skoncentruj się na ograniczających czynnikach zewnętrznych, aleprzede wszystkim zastanów się, co takiego jest w Tobie, co może ograniczać   działania   i  wydłużać   czas   potrzebny   do   realizacji   zamierzeń.Określ i nazwij przeszkody natury psychologicznej i emocjonalnej. Zacznij od poradzenia sobie właśnie z nimi. Uporządkuj pozostałe przeszkodyw  kolejności   hierarchicznej.   Skoncentruj  wszystkie  siły  na  znalezieniusposobów poradzenia  sobie  z nimi.  Codziennie analizuj  plany,  oceniajstopień ich realizacji, uwzględniaj nowe zagrożenia i we wszystkich tychelementach dokonuj niezbędnych korekt. Stawiaj sobie co pewien czaspytania: „Co idzie dobrze?”, „Z czym są kłopoty?”, „Na czym te kłopotypolegają?”. I koniecznie zawsze myśl na papierze!

O wiele lepiej jest odważyć się na osiąganie wielkich celów, radować
się dużymi   sukcesami,  nawet   jeżeli  na drodze do  tego poniesiemy
wiele porażek, niż ustawić się w szeregu niewymagających wiele od
siebie szarych ludzi.
Theodor Roosevelt

5. Podejmij decyzję i zacznij działać

Czy często zdarza Ci  się,  że masz kłopot z podjęciem  jakiejś  decyzji? Z wyborem określonego działania zawsze wiąże się większe lub mniejsze ryzyko. Obawiamy się zmian, odczuwamy niepokój związany z przewidywanymi trudnościami, nie jesteśmy pewni efektu końcowego i boimy się porażki, bo to może postawić nas w złym świetle w ocenie innych ludzi, może również obniżyć naszą samoocenę. Szczególnie odczuwamy dysonans, gdy musimy wybrać między dwoma czy trzema różnymi i równoważnymi w naszym odczuciu rozwiązaniami. Logicznie rzecz ujmując, nie ma czegoś takiego jak „zła decyzja”. Kiedy wybieramy jakieś rozwiązanie, nie mamy żadnej możliwości  sprawdzenia „poprawności   innej decyzji”, tej,   z   której   zrezygnowaliśmy.   Nie   jesteśmy  w  stanie   obiektywnie   i rzetelnie   ocenić,   jak   potoczyłoby   się   nasze   życie,   gdybyśmy   zamiast decyzji  A wybrali  B  czy C.  W  tym przypadku  rzut  monetą,  która ma wskazać,  co wybierzesz,  ma pełne uzasadnienie.  Kiedy musimy zdecydować o wyborze między dwiema  równie atrakcyjnymi  możliwościami, ważne jest, aby szybko podjąć decyzję. W podejmowaniu decyzji możesz pomóc  sobie  strategią proponowaną przez  Edwarda de Bono.  Wyobraź sobie,  że dokonałeś  wyboru pierwszej  możliwości   i  musisz napisać obszerny list do znajomej osoby — z pełnym uzasadnieniem swojej decyzji. Potem zrób to samo z pomysłem drugim (trzecim). Później przeczytaj po kolei   zalety   każdego   rozwiązania   i   oceń,   które  z   nich  są   najbardziej przekonujące i brzmią najbardziej sensownie. Kiedy nie ma racjonalnych i  przekonujących przesłanek,  warto  również zaufać  swojej   intuicji.  To ciągle niewykorzystywany potencjał naszych możliwości poznawczych. Z każdą godziną zwłoki w podjęciu działania maleje motywacja do jego wykonania. Istnieje „reguła 48 godzin”. Zgodnie z nią — jeżeli w ciągu tego czasu nie podejmiesz działania, szansa, że w ogóle kiedykolwiek zrealizujesz postanowienie,   jest  jak 1 do 100.  Odwlekamy działanie,  kiedy obawiamy się zagrożenia poczucia własnej wartości. Uważamy, że nawet mały błąd może wpłynąć negatywnie na naszą samoocenę i opinię innych ludzi o nas. Psycholog Wayne Dyer uważa, że „logika zwlekania składa się w  jednej   trzeciej  z oszukiwania siebie  samego,  a w dwóch  trzecich z ucieczki  od  rzeczywistości”.  Zbyt długie wahanie wyzwala w człowieku coraz większe wątpliwości i obawy. Pokonanie własnej inercji i podjęcie konkretnego działania pobudza na zasadzie sprzężenia zwrotnego naszą aktywność.  Więcej   siły   trzeba  włożyć  w  rozpoczęcie  działania,  mniej potrzeba   do   kontynuowania   aktywności.   Działanie   jest   najskuteczniejszym sposobem zwalczania stresu, depresji, niepokoju i bezsilności.  Wykonaj  więc  jak najszybciej  pierwszy krok  —  koniecznie we właściwym kierunku.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej to zobacz książkę Andrzeja Bubrowieckiego Działaj skutecznie, której darmowy fragment właśnie przeczytałeś.

Podobne wpisy

Tags: , , , , , , , Darmowe

Leave a Reply

(required)

(required)


Macierz Eisenhowera

W dzisiejszych czasach często narzekamy na brak czasu oraz nadmiar spadających na nas obowiązków. Często borykamy się z wyborem...

Jak ograniczyć przeszkadzajki

Przeszkadzajki to jednak z najbardziej denerwującej rzeczy podczas wykonywania zaplanowanych zadań . Każdy z nas za pewne złapał się...

8 godzin

Zawsze uważałem, że to w jaki sposób wypełniamy pozostałe 8 h (po spaniu i pracy) ma decydujące znaczenie o...

Zaoszczędź 15% (lub więcej) swojego czasu

Interesujący tytuł, nieprawdaż? Któż z nas nie chciałby zaoszczędzić czas – jedyny zasób, którego nie sposób kupić. W pewnym...

Nie mam na to czasu

Ciekawe jak często tak mówisz? Jak często odpowiadasz ‘Nie mam na to czasu’ lub ‘Mam strasznie dużo pracy i...

Pomodoro

Pomodoro to technika zarządzania czasem wymyślona w 1992 roku przez Francesco Cirillo. Jest to technika, która pozwala na lepsze...

Ciekawe szkolenie o zarządzaniu zadaniami

Rzadko zdarza się tak, że moje zawodowe zainteresowania przeplatają się z moją pasją dotyczącą rozwoju osobistego. Tym bardziej byłem...

Efektywne zarządzanie czasem – darmowy ebook

Mam dzisiaj prezent, który być może już masz w swojej kolekcji ebooków. Jest to darmowy ebook ‘Efektywne zarządzanie czasem’....

Zarządzanie czasem dla żółtodziobów

Jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z rozwojem osobistym a w szczególności zarządzaniem czasem, przygotowałem kilka porad, które dla mnie...

Kto jeszcze ma problem z noworocznymi postanowieniami?

Ja już nie mam dzięki mojej nowej usłudze – NiecoDziennik. Ta mini usługa pozwala zdefiniować swoje cele a później…...

Złap złodzieja…

…nie prawdziwego bo ten co najwyżej pozbawia Cię rzeczy materialnych. Złap i zlikwiduj Twojego najgorszego wroga – złodzieja czasu....

W poszukiwaniu straconego czasu…

Nie wiem czy zauważyłeś/-aś, Mądrość dnia, która była (lub wciąż jest) na stronie http://cioswnos.pl. Brzmi ona tak: Czas płynie...

Getting Things Done…

Dziś będzie krótki wpis. Jeśli masz problem z realizacją zadań polecam przeczytać ten artykuł. Artykuł jest po angielsku, ale...

Dowiedz się co Cię motywuje

Motywacja do działania jest jak motor napędowy każdego sukcesu. Bez niej każdy z nas szybko się wypala pojedynczym wybuchem...

11 niezmiennych zasad skutecznego działania – darmowy ebook

Przeczytaj koniecznie poniższy ebook. Jest po prostu super. Jeśli masz bloga lub stronę możesz go również osadzić u siebie...

Zaczynaj z wizją końca

Zostałem poproszony przez jednego z uczestników tego kursu o lepsze wyjaśnienie idei planowania długoterminowego. Rzeczywiście nie jest to proste....

Co jest kluczowe do osiągnięcia sukcesu?

Ja nie znam odpowiedzi na to pytanie, ale Ty MUSISZ to wiedzieć. Musisz się dowiedzieć jakie umiejętności są niezbędne...

Zjedz tę żabę – szkolenie video

Aby obejrzeć poniższe szkolenie w lepszej jakości kliknij w ten link: Cele i zadania – zjedz tę żabę PS: Polecam...

Uzależnij się od sukcesów

Twoim celem jest wpadnięcie w nałóg. Nałóg sukcesu a właściwie lepiej go nazwać nałogiem działania. Musisz nabawić się specyficznego...

Planuj długoterminowo

Myślenie długoterminowe poprawia decyzje krótkoterminowe. Jestem przekonany, że każdy czuje przez skórą potęgę planowania długoterminowego. Nie jest to jednak...

Nie przestawaj nie przestawać

Jeśli już zacząłeś działać to wystarczy, że nie przestaniesz tego robić. Człowiek jest jak lokomotywa – ciężko ją ruszyć,...

Rób to co ważne

Ta porada jest chyba najważniejsza ze wszystkich w tym obszarze, a umiejętności najtrudniejsze do opanowania. Niektórzy ludzie naturalnie potrafią...

Zacznij planować

Jeżeli masz jakiś cel do osiągnięcia, a nie wątpię, że masz, to czas zabrać się za jego realizację. Zanim...

Zmień swój sposób myślenia

Zacznijmy od zmiany sposobu myślenia o nas samych, naszym czasie i tym co musimy robić aby osiągnąć zamierzone cele....